เหตุใดเครื่องมือวิเคราะห์ราคาแพงจึงยังไม่สามารถตอบโจทย์การบริหารงานได้อย่างแท้จริง
หากลองย้อนกลับมาตรวจสอบโครงสร้างภายในองค์กรของเราในเวลานี้ คำถามที่ผู้บริหารหลายคนมักจะถามตัวเองอยู่เสมอก็คือ หน่วยงานของเราสามารถนำระบบวิเคราะห์สารสนเทศมาใช้งานได้เต็มประสิทธิภาพแล้วหรือไม่
คำตอบที่เรามักจะได้รับฟังเพื่อให้รู้สึกสบายใจคือคำว่าใช่ แต่ถ้าหากเราลองเจาะลึกเข้าไปดูในกระบวนการตัดสินใจในขั้นตอนสุดท้ายจริงๆ เรามักจะพบว่าหลายบริษัทมีระบบการแสดงผลที่สวยงามและทันสมัย รวมถึงมีผู้เชี่ยวชาญด้านการจัดการระบบข้อมูลคอยสนับสนุนอยู่เบื้องหลัง
ทว่าเมื่อถึงคราวที่ฝ่ายบริหารต้องเลือกทางเดินให้กับธุรกิจ ฝ่ายบริหารก็ยังคงเลือกที่จะพึ่งพาประสบการณ์เดิมและควมรู้สึกส่วนตัว นับเป็นอุปสรรคชิ้นโตที่ขัดขวางไม่ให้บริษัทสามารถก้าวไปสู่จุดสูงสุดในอุตสาหกรรมได้
กลยุทธ์การติดตามสัญญาณเตือนภัยทางธุรกิจล่วงหน้าเพื่อการปรับตัวที่รวดเร็ว
การบริหารธุรกิจโดยพึ่งพาเพียงแค่รายงานสรุปเมื่อจบสิ้นเดือนนั้น เปรียบเสมือนกับการที่เรากำลังขับรถยนต์คันใหญ่บนทางด่วนที่คดเคี้ยว โดยที่เราสามารถมองเห็นเส้นทางข้างหน้าได้เพียงแค่ช่วงเวลาสั้นๆ เท่านั้น
กว่าที่รายงานจะถูกจัดทำเสร็จสิ้นและส่งถึงมือผู้บริหาร คู่แข่งในตลาดก็อาจจะนำหน้าเราไปไกลหลายช่วงตัวแล้ว ผู้นำยุคใหม่จึงหันมาให้ความสำคัญกับตัวชี้วัดที่มีความสดใหม่และต่อเนื่อง
ตัวชี้วัดหลักที่องค์กรระดับโลกนิยมติดตามอย่างใกล้ชิดประกอบด้วย:- ระดับการปฏิสัมพันธ์ของลูกค้าที่มีต่อแบรนด์: การตรวจจับสัญญาณการตอบรับต่อกิจกรรมทางการตลาดในแต่ละวัน
- คอขวดในระบบการผลิตและการส่งมอบสินค้า: เพื่อไม่ให้เกิดค่าใช้จ่ายที่ไม่จำเป็นสะสมในระบบจนส่งผลกระทบต่อกำไร
- อัตราการเปลี่ยนผ่านจากผู้สนใจให้กลายเป็นผู้ซื้อสินค้า: การตรวจสอบว่าเม็ดเงินที่ลงทุนไปได้รับผลตอบแทนกลับมาอย่างไร
วิธีรักษารายได้หลักของบริษัทผ่านการสังเกตสัญญาณผิดปกติจากผู้ซื้อ
ผู้บริโภคหรือลูกค้าไม่ได้ตัดสินใจเลิกใช้บริการของเราในชั่วข้ามคืน
ไม่ว่าจะเป็นการเข้าใช้งานระบบที่น้อยลงอย่างผิดสังเกตในแต่ละสัปดาห์ สัญญาณเล็กๆ เหล่านี้เมื่อนำมารวมกันจะกลายเป็นภาพสะท้อนที่ชัดเจนของความไม่พึงพอใจ ซึ่งสิ่งนี้จะช่วยให้ทีมงานสามารถเข้าไปดูแลและยื่นข้อเสนอเพื่อช่วยเหลือได้ทันเวลา
หยุดการตั้งราคาแบบตายตัวแล้วเริ่มต้นเรียนรู้พฤติกรรมการซื้อที่แท้จริง
ผู้ประกอบการส่วนใหญ่เลือกที่จะใช้โครงสร้างราคาแบบเดิมเป็นระยะเวลานาน นั่นทำให้องค์กรสูญเสียรายได้ที่ควรจะได้ไปอย่างมหาศาลโดยไม่รู้ตัว
ในทางตรงกันข้าม องค์กรที่ประสบความสำเร็จจะมองเรื่องราคาเป็นเรื่องของการทดลอง และช่วยให้การตัดสินใจในเรื่องนโยบายราคามีความเฉียบคมและสร้างผลตอบแทนสูงสุดให้กับบริษัท
หมดยุคการถกเถียงเรื่องความถูกต้องของตัวเลขและเริ่มคุ้นคิดเรื่องแผนงาน
เมื่อฝ่ายการตลาด ฝ่ายการเงิน ธุรกิจยุคใหม่ และฝ่ายผลิต ต่างอ้างอิงสถิติคนละฐานข้อมูล และอาจนำไปสู่ความขัดแย้งภายในโครงสร้างการบริหารจัดการได้โดยง่าย
การกำหนดมาตรฐานและนิยามของตัวชี้วัดหลักให้ตรงกันทั้งองค์กร เมื่อทุกคนมองเห็นภาพรวมและตัวเลขชุดเดียวกันแล้ว
หัวใจหลักของการสร้างความได้เปรียบในตลาดไม่ใช่แค่เทคโนโลยีแต่คือพฤติกรรมของคน
ในท้ายที่สุดแล้ว เทคโนโลยีและเครื่องมือซอฟต์แวร์ต่างๆ เป็นเพียงแค่ส่วนประกอบ นั่นคือวินัยของผู้นำและทีมงานในการปรับใช้ข้อเท็จจริงเพื่อการพัฒนาอย่างต่อเนื่อง
ไม่จำเป็นต้องเริ่มต้นทำทุกกระบวนการพร้อมกันในเวลาเดียว และพร้อมที่จะเรียนรู้จากผลลัพธ์ที่เกิดขึ้นอย่างรวดเร็ว เพียงเท่านี้บริษัทของคุณก็จะสามารถสร้างความได้เปรียบทางการแข่งขันที่ยั่งยืน